Η ΑΛΥΣΣΙΔΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

http://orthodoxweb.blogspot.com

ORTHODOX WEB

Ἡ ἀλυσσίδα της αγάπης

Ἦταν ἕνας ἄνθρωπος πού πρόσφατα εἶχε χάσει τή δουλειά του, ἐπειδή τό ἐργοστάσιο ὅπου ἐργαζόταν κήρυξε πτώχευσι. Τό ὄνομά του ἦταν Νίκος καί ὁδηγοῦσε μέ τό αὐτοκίνητό του ἕνα βροχερό βράδυ κατευθυνόμενος πρός τό σπίτι του. Ἦταν ἐξουθενωμένος ἀπό ἄλλη μία μέρα ἀναζητήσεως δουλειᾶς χωρίς ἐλπίδα.

Ὁ δρόμος ἦταν σχεδόν ἄδειος καί τό κρύο τσουχτερό. Ἡ ἄσφαλτος γλιστροῦσε ἀπ᾽ τήν ἀσταμάτητη βροχή. Ξαφνικά, στήν ἄκρη τοῦ δρόμου εἶδε σταματημένο ἕνα πολυτελές καί ἀκριβό αὐτοκίνητο. Μία ἡλικιωμένη γυναίκα μέ φανερή ἀνυσυχία καί ταραχή στεκόταν ἔξω ἀπ᾽ τό αὐτοκίνητο στή βροχή.

Ὁ Νίκος σταμάτησε γιά νά δῆ ποιό ἦταν τό πρόβλημά της, πρόθυμος νά τή βοηθήση. Ἡ ἡλικιωμένη κυρία φάνηκε ταραγμένη γιά τίς προθέσεις τοῦ ἀγνώστου πού τήν πλησίασε. Ἀφοῦ ἐκεῖνος τήν καθησύχασε, ἔριξε μία ματιά καί εἶδε τό σκασμένο μπροστινό λάστιχο τοῦ πανάκριβου αὐτοκινήτου της. Χωρίς νά πολυσκεφθῆ ἄρχισε νά τό ἀλλάζη βάζοντας τή ρεζέρβα. Δέν τοῦ πῆρε πολύ χρόνο γιά νά κάνη τήν ἀλλάγή. Ἡ κυρία δέν ἔβρισκε λόγια νά τόν εὐχαριστήση γιά τή βοήθεια τήν ὁποία τῆς προσέφερε.

Τόν ρώτησε τί τοῦ χρωστοῦσε. Ὅσα καί ἄν τῆς ζητοῦσε, δέν θά τήν πείραζε. Εἶχε ἤδη φανταστῆ ὅλα τά ἄσχημα πράγματα πού θά μποροῦσαν νά τῆς εἶχαν συμβεῖ, ἄν αὐτός δέν εἶχε σταματήσει. Ὁ φίλος μας ἀρνήθηκε νά πάρη χρήματα, γιατί ποτέ του δέν εἶχε μάθει νά ἐκμεταλλεύεται τούς συνανθρώπους πού εἶχαν τήν ἀνάγκη του. Τῆς εἶπε ὅτι ἄν στ᾽ ἀλήθεια ἤθελε νά τοῦ τό ἀνταποδώση, τήν ἑπόμενη φορά πού θά ἔβλεπε κάποιον πού χρειαζόταν βοήθεια, νά τοῦ ἔδινε τή βοήθεια πού εῖχε ἀνάγκη, λέγοντάς της “… καί θυμήσου ἐμένα”.
Ἡ γυναίκα συγκινημένη ἔβαλε μπροστά τή μηχανή τοῦ αὐτοκινήτου της καί ἀπομακρύνθηκε.

Μερικά χιλιόμετρα πιό κάτω ἡ γυναίκα εἶδε μία μικρή ταβέρνα. Μπῆκε μέσα γιά νά βάλη καμμία μπουκιά στό στόμα της καί νά διώξη ἀπό πάνω της τό κρύο προτοῦ μπεῖ στήν τελική εὐθεία τοῦ ταξιδιοῦ πρός τό σπίτι της. Ἦταν ἕνα μουντό περιβάλλον. Ἠ σερβιτόρα ἦρθε πρός τό μέρος της καί τῆς ἔφερε μία καθαρή πετσέτα γιά να σκουπίση τά βρεγμένα της μαλλιά. Εἶχε ἕνα γλυκό χαμόγελο, παρόλη τήν ὀρθοστασία μίας ὁλόκληρης μέρας. Ἠ γυναίκα πρόσεξε ὅτι ἡ σερβιτόρα ἦταν σχεδόν ὀκτώ μηνῶν ἔγκυος, ὅμως, δέν ἄφηνε τήν καταπόνησι τῆς καταστάσεώς της νά ἀλλάξη τή συμπεριφορά της. Ἡ ἡλικιωμένη γυναίκα ἀναρωτήθηκε, πῶς κάποιος πού ἔχει τόσα λίγα μπορεῖ νά εἶναι τόσο γενναιόδωρος σ᾽ ἕνα ξένο. Τότε θυμήθηκε τόν ἄγνωστο πού μόλις πρίν λίγο τήν εἶχε βοηθήσει μέ τό αὐτοκίνητό της χωρίς ἀνταμοιβή.

Ἀφοῦ ἡ γυναίκα τελειώσε τό σύντομο φαγητό της, ζήτησε τόν λογαριασμό καί ἀνακάλυψε ὅτι τά μόνα χρήματα πού κρατοῦσε ἐπάνω της ἦταν σέ χαρτονομίσματα τῶν 500 εὐρώ. Ἔβγαλε ἀπ᾽ τήν τσέπη της ἕνα τέτοιο χαρτονόμισμα καί τό ἔδωσε στή σερβιτόρα. Ἐκείνη πῆγε νά τῆς φέρει τά ρέστα.

Μόλις ἡ σερβιτόρα ἐπέστρεψε μέ τά ρέστα, ἡ ἡλικιωμένη γυναίκα εἶχε ἤδη φύγει. Ἀναρωτήθηκε ποῦ μποροῦσε νά ἔχη πάει ἡ γυναίκα καί μετά πρόσεξε κάτι πού εἶχε γράψει σέ μία χαρτοπετσέτα. Τά μάτια της γέμισαν ἀπό δάκρυα, ὅταν διάβασε αὐτά πού εἶχε γράψει ἡ γυναίκα. Ἔλεγε: “Δέν μοῦ ὀφείλετε τίποτε. Κι ἐγώ ἤμουν σέ κάποια δύσκολη θέσι. Ἕνας ἄγνωστος μέ βοήθησε καί τώρα ἐγώ βοηθῶ ἐσᾶς. Ἄν πραγματικά θέλετε νά μοῦ τό ξεπληρώσετε, νά τί πρέπη νά κάνετε: Μήν ἀφήσετε τήν ἁλυσσίδα τῆς ἀγάπης νά κλείση μ᾽ ἐσᾶς”.

Βέβαια, ὑπῆρχαν τραπέζια γιά νά καθαρίση, τά μπόλ μέ τή ζάχαρη γιά νά γεμίση καί τόσοι ἄνθρωποι νά ἐξυπηρετήση, ὅμως, πέρασε κι αὐτή ἡ μέρα. Ἐκεῖνο τό βράδυ, ὅταν πῆγε σπίτι της καί ξάπλωσε στό κρεββάτι της, θυμήθηκε τά λεφτά καί αὐτό πού τῆς εἶχε γράψει ἡ γυναίκα. Πῶς γνώριζε ἡ ἡλικιωμένη γυναίκα πόσο πολύ αὐτή καί ὁ ἄνδρας της χρειάζονταν τά λεφτά;

Μέ τό μωρό νά γεννιέται τόν ἑπόμενο μῆνα τά πράγματα θά γίνονταν δύσκολα. Ἤξερε πόσο προβληματισμένος ἦταν ὁ ἄνδρας της καί ὅταν αὐτός ἦρθε νά ξαπλώση δίπλα της, ἀφοῦ τῆς διηγήθηκε πόση χαρά τόν εἶχε γεμίσει ἡ βοήθεια τήν ὁποία πρίν λίγο εἶχε προσφέρει σέ κάποια ἡλικιωμένη γυναίκα πού εἶχε ξεμείνει μέσα στήν ἐρημιά ἀπό λάστιχο, ἐκείνη τόν φίλησε ἀπαλά καί τοῦ ψιθύρισε: “Ὅλα θά πᾶνε καλά. Σ᾽ ἀγαπῶ Νίκο”.

Fear knocked, faith answered, and no one was there! (Anonymous)

http://ex2x2lettersfromgreece.wordpress.com

EX 2×2 LETTERS FROM GREECE

architecture-house-doors-window-flower-architecture-house-door-window-flowers

Fear knocked, faith answered, and no one was there! (Anonymous)

Ο ΦΟΒΟΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ, Η ΠΙΣΤΗ ΠΗΓΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ… ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΝΕΝΑΣ! (ΑΝΩΝΥΜΟΣ)

http://orthodox-heart.blogspot.com

ORTHODOX HEART

750a295ee40002355aefb2286ef8e3d3--old-doors-front-doors

Ο φόβος χτύπησε την πόρτα, η πίστη πήγε να ανοίξει… δεν ήταν κανένας! (Ανώνυμος)